Ludzie, przedmioty i ukrywająca się w nich tajemnica. Kobiety na skraju obrazów, wchodzące w inny wymiar, przekraczające granice rzeczywistości. Zmysłowość podniesiona do rangi sacrum, akty – zjawy…duchowo czyste. Z jednej strony prostota kształtów, z drugiej deformacja i abstrakcja. Mikroobrazy w obrazach, opowiadające własne historie. Wibrujące okregi przypominające gwiazdy. Linie wydobywające z nieokreślonej przestrzeni kształty. Kontrastowe zestawienia barw – przyciagające i szokujące. Lustra i ich odbicia, uchylone drzwi i labirynty – chęć wejścia do środka i odkrycia tajemnicy. Magia malarstwa Jerzego Nowosielskiego fascynowała mnie odkąd podczas szkolnej wycieczki  po raz pierwszy zobaczyłam jego obrazy, a było to w podtawówce. Na studiach nie miałam problemu z wyborem tematu pracy licencjackiej, pisałam ją właśnie na temat  jego twórczości. W 2003 roku wybrałam się specjalnie do stolicy na monograficzną wystawę Nowosielskiego, która miała miejsce w Zachęcie. Było to niesamowite przeżycie, zobaczyłam na żywo obrazy, które wcześniej widziałam tylko na reprodukcjach.  Ilość malowideł  zebrana na wystawie była porażająca. Smutno mi dziś.

Takie oniryczne czary mary

a tu Ez3kiel z niesamowitym Nosfellem:). Należy więc rozpocząć lobbing na rzecz ponownego sprowadzenia E i N do F:)

Przegląd Piosenki Aktorskiej otworzył w tym roku koncert Amandy Palmer, która  zaśpiewała piosenki, z wydanej 2 lata temu, solowej płyty: Who Killed Amanda Palmer ( analogia do Laury Palmer z Miasteczka Twin Peaks). Artystka,  w stroju szansonistki, rozpoczeła swój występ na balkonie Capitolu, po czym zbiegła na dół i zasiadła za klawiszami. Ona, instrument i wino na scenie, żadnych zbędnych dekoracji. Teatralne wręcz show trwało prawie 2 godziny, bo Amanda to niezła ” gaduła”:P. Opowiadała liczne anegdoty i historie ze swojego życia, odpowiadała na pytania. Interakcja z publiką była niesamowita. Zagrała tez kawałki Dresden Dolls, interpretowała Michaela Jacksona, Brechta i Weilla. Nie wyobrażam sobie innego koncertu na rozpoczęcie Przeglądu. Pieknie było.

Czwartkowy koncert Brendana Perry był wręcz mistyczny. Zaśpiewał on utwory ze swojej solowej płyty „Ark”, jak również z repertuaru Dead Can Dance. To była Muzyczna Odyseja prowadząca do innego wymiaru i zatracenia. Oszczędność formy, brak jakielkowiek scenografii, muzycy na czarnej scenie Impartu. Tego dnia najważniejsza była ona – Muzyka.

sobota i „Life Along the Borderline – A Tribute to Nico” . Rozczarowanie. Poszczególni artyści wychodzili na scenę i odśpiewywali utwory w hołdzie Nico – wokalistki The Velvet Unerground, muzy Andy’ego Warhola, Jima Morrisona, Boba Dylana, Iggy’ego Popa.  Nie nadano temu projektowi żadnej formy, poszczególne występy nie składały się w żadną całość, a szkoda. Poza tym te nieszczęsne kartki w finałowym utworze.  Niezwykle mocnym  akcentem był udział w tym projekcie zjawiskowej Lisy Gerrard. Usłyszeć  i zobaczyć ją na żywo było czymś niesamowitym, nie wiem czy nadarzy mi się jeszcze taka okazja. Odkryciem tego wieczoru była natomiast młodziutka, zaledwie 19-letnia Anja Plaschg z Soap And Skin.

być, nie bedąc, istnieć, nie istniejąc…

This Fire

To był koncert, który sobie wymarzyłam, jak widać marzenia się spełniają:). Viva eksperyment, viva NU JAZZ.

To juz 5 lub 6 (straciłam rachubę) koncert D>A>L na którym udało mi się być. Pamietam ten pierwszy w Firleju, to były czary, stałam jak zahipnotyzowana, nie mogąc uwierzyć, że ten zespół jest z Polski, ba z Wrocławia. Dzisiejszy koncert wiązał się z premierą nowej płyty, która miała miejsce w zeszłym tygodniu.  Zagrali kilka nowych kawałków oraz  numery z pierwszej płyty, niektóre w nieco zmienionych aranżacjach. Odkryciem dla mnie jest na pewno utwór pt: „Ame ni mo makezu”, śpiewany przez Natalię po japońsku oraz „W czyichże rękach byłem manekinem” (do tekstu Stanisława Wyspiańskiego). Na płycie wykorzystano również teksty: Asnyka, Poświatowskiej i Tetmajera.

Jak dowiedziałam się z materiałów promocyjnych:  masteringiem płyty zajął się sam Denis Blackham ze Skye Mastering; człowiek którego nazwisko widnieje na płytach takich wykonawców jak Brian Eno, Krafwerk, New Model Army czy Anthony And The Johnsons. Zatem pogratulować.

Polecam profil zespołu:digitalllove

a tu moje ukochane Candy Castle